Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2007

Σιγά κυρία μου!

Όταν έχεις την τιμή (την ευθύνη και την χαρά) να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου σε μια κλινική που οι άνθρωποι έχουν πραγματικά πιθανότητες να βγούν όχι μόνο ζωντανοί αλλά κυρίως χωρίς επιπλέον προβλήματα (πέρα απο το μάδημα), έχεις την υποψία ή μάλλον θεωρείς λογικό να αντιμετωπίζεις ανα τακτά χρονικά διαστήματα εκδηλώσεις συμπάθειας στο άτομο σου άντε και θαυμασμού.
Αυτό,από το να σε κυνηγάει μια πορωμένη γιαγιά στο διάδρομο να σε ξεματιάσει επειδή διέπραξες το κατόρθωμα να της βάλεις ορό και ΟΧΙ μόνο αυτό αλλά και να της εξηγήσεις τι αντιβίωση είχε μέσα ο ορός ΚΑΙ να της ορκιστείς με χαμόγελο οτι θα τον αλλάξεις μόλις τελειώσει (ναι τα κατάφερα ΟΛΑ αυτά) είναι άλλο.
Και μόνο σε κάτι τέτοιες φάσεις σκέφτομαι σε τι σημείο έχει φέρει τους ανθρώπους το δημόσιο..Να φέρνεις αγιασμό και να ραντίζεις το προσωπικό που απλά κάνει (σωστά) τη δουλειά του!Μάλλον μάγια μου έκανε..να μην ξυπνήσω και γίνω σαν τους άλλους.φτου μου φτου μου!

4 σχόλια:

Fibi είπε...

Έτσι λοιπόν έχουμε καταντήσει την κοινωνία μας, να μας αγιάζπυν όταν κάνουμε κάτι καλό, όχι γιατί έτσι πρέπει αλλά γιατί έτσι θέλαμε :)

χαιρετώ

lazinio είπε...

φτου σου. με την καλή ένοια.

BathTub Is/land είπε...

greetings to miss popular :p

pigouinaki είπε...

Καλησπέρα παιδιά,καλώς μας βρήκατε!Απαραίτητες συστάσεις,φρυγανιά είναι η κολλητή μου(βλέπε andrea zax.Enjoy και χαρά μας ;)
Bathtub,:p to u too!